Opvolger

De TR7 moest de langverwachte opvolger worden van de TR6, die tot dan alle verkoop records brak. Al ver voor de uiteindelijke lanceer datum in 1975 werd er al in 1970 onderzoek gedaan naar de opvolger die toen nog de code naam “Bullet” meekreeg. Prototypen reden er rond vanaf 1972 en vanaf 1974 kwam de pre-productie op gang.

Historie TR7 prototype

U.S.

De karakteristieke vorm van de TR7 (ook wel wedge of wig vorm genoemd) is afkomstig van de hand van ontwerper Harris Mann, die reeds werkte bij British Leyland in de Austin / Morris afdeling. De TR7 was vanaf het begin al gericht op de amerikaanse markt en om daar voet aan grond te krijgen moesten de Amerikaanse eisen in het ontwerp meegenomen worden. Omdat de Amerikanen een degelijke auto wilden zonder extra`s kon Triumph zich nog alleen onderscheiden door een afwijkende body vorm te ontwerpen. Uiteraard werd vanaf het begin uitgegaan van een standaard V8 motor in de TR7, door productie schaarste van de V8 motorblokken en om kosten te drukken zou de eerste serie TR7`s met een 4 cilinder 2 liter motor uitgerust worden. Deze 2 liter is in principe een opgeboord Dolomite 1850 blok waar de 3.5L V8 afkomstig was uit de rover 3500. Uiteindelijk zijn er 115.000 TR7`s gebouwd en (maar) 2715 TR8`s.

Historie TR7 prototype

Introductie

Een mooi voorbeeld van de problemen voor-, tijdens- en na de productie is het volgende verhaal:
De onthulling van de TR7 zou plaats vinden in Amerika. Daarvoor werden 20 TR7`s per schip verscheept. Eenmaal aangekomen in Amerika kreeg het meegereisde BL team 2 dagen om de auto`s klaar te zetten voor de aanwezige pers en voor het beschikbaar stellen van de voertuigen voor reviews en auto testen. Bij het uitladen van de containers met de TR7`s bleek dat de auto`s in zulke slechte staat verkeerden dat besloten werd om in de haven een tent neer te zetten en daar ter plekke van de 20 auto`s een aantal goede TR7`s te bouwen. Het team is eigenlijk tot aan het uur van de presentatie bezig geweest om 7 auto`s af te krijgen die presentatie waardig waren!

Productie

Productie vond plaats in drie verschillende fabrieken in Engeland namelijk; Speke, Coventry en Solihull. Op de pagina productie zal ik wat uitgebreider in gaan op de productie van de TR7 / TR8. Productie methoden waren voor die tijd aardig modern het enige punt was dat er nog steeds op voorraad werd geproduceerd, hierdoor kon het voorkomen dat de kale carrosserie├źn door ruimte gebrek in de open lucht op het buiten terrein werden opgeslagen. Niet zelden kwam het voor dat de carrosserie al aan het roesten was toen de auto werd opgebouwd.

factory

historie

Problemen

Al hoewel er in de verkoop folders werd vermeld dat de TR7 een speciale anti-roest behandeling kreeg werd er in de praktijk nauwelijks aandacht aan deze behandeling besteed. Ook ander betrouwbaarheid problemen deden het imago van de TR7 geen goed, grootste boosdoener was eigenlijk de gebrekkige elektronica afkomstig van Lucas. Maar ook het personeel van British Leyland in de assemblage fabrieken hebben deels schuld aan de uiteindelijke neergang van de TR7 en British Leyland. Problemen met assemblage en laksheid van het personeel deden de betrouwbaarheid problemen alleen maar groeien.
Door de vele stakingen zag British Leyland zich genoodzaakt om tot twee maal toe de fabrieken te verhuizen. Dit in combinatie met de tegenvallende verkopen op de thuismarkt en in Amerika was uiteindelijk genoeg om British Leyland in 1982 failliet te laten gaan.

Historie TR7 prototype

Naslagwerk

Een aantal mooi historische naslagwerken waarin van A tot Z beschreven staat over de historie, ontstaan en ondergang van de Triumph TR7 & TR8 zijn de boeken;

historie

‘Triumph TR7, the untold story’ van David Knowles, hier te bestellen.

historie

‘Original Triumph TR7 and TR8, the restores guide’ van Bill Piggot, hier te bestellen.